dinsdag 20 november 2012

Een trainingsochtend in het Horsterpark

Het is mooi weer, prima om even lekker met de honden bezig te zijn. Dit keer waren Marije en Peerke, Hans en Ids, Toos en Kobus, Ronald en Wiep en ik en Imre aanwezig. We begonnen met in een rondje te volgen waarbij we allerlei oefeningetjes deden zoals één hond laten zitten terwijl zijn voorjager en de andere voorjagers met hun hond gewoon doorliepen en het voorkomen maar dan met alle honden tegelijk.
Gaat de hond op de baas lijken of de baas op de hond???
De oefening:
Er is een konijn geschoten in het bos waarvan we niet zeker weten of die dood is. Één konijn ligt  in het zicht op het veld. Deze kan de voorjager zelf oprapen. Verderop is een fazant geschoten die waarschijnlijk kickdood is en aan de rand van de rietkraag ligt. 

Peerke moet eerst het apport uit het bos halen
Het konijn komt netjes binnen
Aangezien we niet weten of het konijn in het bos kickdood is moet deze als eerste gehaald worden. Peerke moet het konijn op het gras negeren evenals de fazant die ze heeft zien vallen. Het leverde niet veel problemen op voor Peerke die prima apporteert als het maar haren of veren heeft. Gewone dummy's houdt ze niet van.

Peerke komt keurig terug met de fazant










Ronald heeft Wiep naast zich neergezet. Hij heeft een bakje met lekkers weggebracht en een verleidingsbakje weggegooid. In het verleidingsbakje zit niets. Het is de bedoeling dat Wiep rechtstreeks naar het bakje lekkers gaat maar mocht ze toch naar het verleidingsbakje gaan dan is er geen man overboord want ze heeft geen succes op haar actie, het bakje is immers leeg. Daarom wordt er ook niet gecorrigeerd als de hond naar het verleidingsbakje gaat.

Nou baas, wat moet ik doen.
Ik zit er klaar voor.



Wiep is niet gek en loopt in een rechte lijn naar het 
bakje met lekkers. Gelukkig komt ze ook meteen
terug.


Ids wordt vooruit gestuurd

Dat was lekker baas.




Wiep komt keurig terug
nog een koekje voor Ids!
Hoewel Ids heel ernstig ziek is heeft hij heerlijk gewerkt. Hij had er duidelijk zin in. De volgende dag heeft hij die inspanning wel moeten bezuren en is hij erg hard achteruit gegaan. Onze gezamenlijke training zit er voor Ids waarschijnlijk niet meer in. Erg jammer! Een fantastische hond, mijn grote voorbeeld die er voor gezorgd heeft dat wij nu Guusje hebben en daar ben ik hem eeuwig dankbaar voor!







Er is een sleep getrokken in het bos. Ids mag proberen de sleep uit te lopen en de dummy binnen brengen.

Kijk, gevonden!
Hoewel Ids niet helemaal de sleep heeft gelopen kwam de dummy toch wel binnen. Hij heeft zijn neus en instincten prima gebruikt. 


Imre brengt het konijn
Voor Imre was de oefening met het konijn en de fazant geen enkel probleem. Ze werkt altijd erg secuur en graag.



en ook het laatste apport komt probleemloos binnen.


Zeg het maar baas
Wiep apporteert helaas niet goed. Een gewone dummy wil ze met veel aanmoediging nog wel brengen maar van haren en veren moet ze niets hebben. 
Helaas is dat nou juist wel de bedoeling in de jachttraining.

Sorry baas, verkeerde dummy
doe me een lol, ga weg met dat rotding
Ook Kobus houdt niet van veren en haren. Hij wil het liefst alleen zijn eigen (speel)dummy. Hoewel een kind van Imre lijkt hij wat jachtpassie betreft niet erg op zijn moeder. Het bijzondere is dat Kobus op andere momenten wel dingen apporteert.     
Toos wil toch graag dat Kobus de fazant pakt.
 Hoe pak je dat nou aan?
Het begint bij de basis. Het apporteren is nog niet 100%. Daarom is het belangrijk om eerst daar aan te werken. Wat mij betreft in huis. Geef de hond een normale dummy in de bek met "apport". Aai de hond zolang hij de dummy vast heeft en praat vriendelijk en zachtjes tegen hem. Op een gegeven moment zeg je los en neem je de dummy uit de bek. Je schenkt verder totaal geen aandacht meer aan de hond. Herhaal dit dagelijks, steeds ietsje langer. Het vasthouden wordt beloond, het loslaten levert verder niets op. De volgende stap is dat de hond de dummy van de grond raapt en weer een stapje verder is dat hij er mee loopt en naar je toe komt. Het apporteren is eventueel ook goed aan te leren m.b.v. een clicker.

en terwijl Marije een oefening uitzet moet Peerke blijven wachten.


Imre gaat liever niet eerst zitten maar meteen op weg.
Imre heeft alleen maar oog voor hetgeen er in het bakje zit. Zij wil het liefst meteen vertrekken maar moet van mij eerst zitten. Rust in de hond is de basis voor netjes werken.


En dan die gekke Ids.... Nog nooit heeft hij zomaar veren opgepakt en nu, in de laatste fase van zijn leven pakt hij moeiteloos de fazant en brengt hem naar Hans. We hebben er een serie foto's van gemaakt!

Kijk baas, ik kon dat altijd al hoor...
En de fazant komt keurig bij Hans.
De leider van de groep, de stabiele factor, een hond zonder opsmuk en fratsen.

Ids, wat ben je toch een kanjer en wat gaan we jou straks missen!





Hans en Ids, een mooi koppel!


donderdag 8 november 2012

Filmpje van een wandeling op de hei

27 juni: wandelen met de honden op de Rozendaalse hei.


Hoe is het mogelijk dat je op een prachtige avond als enige op het Rozendaalse veld lijkt te lopen?
Op Pongo's blog staan de foto's van die wandeling maar ik heb ook gefilmd en dat materiaal heb ik nu tot een toonbaar filmpje verwerkt.

Imre blaft zich de longen uit het lijf en het is me volstrekt onduidelijk waar het nou eigenlijk om gaat. Meestal doet ze dat als er een balletje in het geding is maar Jessie heeft helemaal niets wat zij zou willen.

Guusje valt, zoals zo vaak, Floran aan maar gelukkig bijt die wel een beetje van zich af en Pongo kuiert gezellig mee en leert al die rottigheid.


woensdag 3 oktober 2012

Wandelen met Josette

oktober 2012: wandelen met Josette en de hounen.

Het laatste pupje van ons Murdzjennest wordt komend weekend gehaald. Ze mag nu samen met onze andere honden en met Josette en de honden mee wandelen in het Horsterpark. 

Waar zijn de snoepjes, hier zijn de snoepjes!

Josette deelt snoepjes dus heeft ze volop belangstelling van Imre, Floran, Amy, Does en Guusje. Haar eigen Aike is nog aan het strûnen in de bossen.


Imre heeft de tut die Josette zelf maakt. Gewoon twee lapjes stof, balletje er tussen al dan niet aan een koord, dicht naaien, uiteinden inknippen zodat er franjes ontstaan en klaar is de look-a-like van Wubba Kong. 

Does (Rivan) vindt de tut buitengewoon interessant.

Je kunt de hond leuk uitdagen met zo'n zelfgemaakt speeltje en áls het kapot gaat is het niet zo'n ramp. Voor de handel is het wat minder...


Does trekt uit alle macht om te winnen. Ze is nu nog kansloos maar daar komt ongetwijfeld verandering in!

zaterdag 21 juli 2012

Een vuurtoren als dummy


Juli 2012: we testen de vuurtoren die we nieuw in ons assortiment hebben.


We hebben een nieuw speeltje ingekocht: een dummy in de vorm van een vuurtoren die zoals de naam al doet vermoeden, rechtop als een reddingsboei in het water blijft staan. Er zit een werpkoordje aan en het ding weegt niet zoveel waardoor je hem behoorlijk ver in het water kunt werpen. 
Wat vliegt daar nou?
Bertus gooit het ding in de grote vijver van het Horsterpark. Guusje kijkt er naar maar onderneemt verder geen actie. Ze houdt niet zo van een nat pak. Ze is hier 7 weken drachtig.
Gelukkig vindt Imre het helemaal niet erg om een nat pak te krijgen. Zij zou zelfs nog in een wak springen als ze de kans kreeg. Ze zwemt vlot naar de vuurtoren en neemt hem netjes mee.

Imre komt met de vuurtoren naar de kant.



Ook Floran vindt het heerlijk om te mogen apporteren. Ze is kansloos als ze er om moet strijden met Imre of met Jessie dus die twee worden tevoren met een down en blijf op het droge gehouden.


Voor mij!
 Als Floran het apport op het droge heeft neemt ze het graag mee het veld op zodat ze er nog wat langer van kan genieten. Op mijn "apport" brengt ze hem netjes terug.

Hier Floran, breng jij hem maar op het droge
Jessie haalt de vuurtoren wel op maar laat hem graag los als één van de andere honden in de buurt is. In dit geval mag Floran het karweitje afmaken.


Floran vindt het een prachtspeeltje!

Wat een feestje is dit voor haar.

woensdag 20 juni 2012

MAP training in het Horsterpark


Juni 2012: MAP training met de groep Stabij en Wetterhounen in het Horsterpark


Het is een mooie avond. We gaan met de trainingsgroep mappen (Meervoudige Apporteer Proeven - Problemen ;-)  in het Horsterpark. MAP training is altijd leuk en afwisselend. Er worden altijd twee of meer apporten gegooid en / of verstopt. Voorwaarde is wel dat de hond zelfstandig kan werken en goed onder appèl staat. Bovendien moet de hond uiteraard goed kunnen en willen apporteren.

Marianne gooit een dummy naar rechts die in het poeltje terecht komt. De hond ziet de dummy vliegen en hoort de plons.


Meteen daarna gooit ze een dummy naar rechts die in de grote vijver achter het riet terecht komt. Ook nu ziet de hond de dummy vliegen en hoort hij de plons. De hond moet onthouden waar de dummy's gevallen zijn.


Imre gaat eerst voor de rechter dummy


Die wordt snel gevonden



Netjes terug brengen.
en model afgeven
Daarna wordt Imre direct weer uitgestuurd op de tweede dummy die in de vijver ligt.

Ook die wordt snel gevonden en terug gebracht.

Lieuwe op weg naar de dummy

Ook hij had er geen problemen mee.



Hij geeft de dummy keurig zittend af

Ik had voor de gelegenheid Floran ook een keertje bij me.
Ze werkte als een tierelier op haar oude dag. (bijna 11 jaar)

Wat een aandacht heb ik van dat hondje!

Floran wacht op het commando "apport"
Voor Floran wordt maar 1 dummy gegooid maar Floran heeft de andere honden naar rechts zien gaan.
Ze zoekt dus ook rechts maar vindt daar niets.

Na wat dirigeerwerk gaat ze dan toch maar naar links de vijver in en vindt de dummy snel.
Ze vindt hem snel.




Als beloning gooi ik een paar dummy's voor haar die ze mag apporteren.




Bij de volgende oefening ziet de hond de dummy's vliegen maar niet vallen.

Imre aan de voet
Imre heeft één dummy gehaald en kijkt me vragend aan. Ik geef haar het commando "voet" zodat ze nog eens uitgestuurd kan worden.

Floran komt keurig terug
en geeft de dummy af zoals ik dat van haar gewend ben.
De honden hebben weer lekker gewerkt en de baasjes genoten!



maandag 19 september 2011

Verslag van de KNJV proef in Zwiep met Imre op 19 september 2011



Imre is in goede doen, beter dan ik want ik kamp al een tijd met huidproblemen en daarvoor moet ik nu regelmatig naar het ziekenhuis. Ik heb getwijfeld of ik wel gaan moest en besloten het toch te doen omdat Imre's kans op een mooie B hier toch wel groot zijn. Tijdens de laatste trainingsavond op 5 september heeft ze een foutloos parcours gelopen en dat geeft de burger moed!
De wekker vertelt me dat het 5.00 uur is en dus tijd om op te staan. De wekker heeft me verder niet gewekt, ik was al de hele nacht wakker zoals ik de laatste tijd vaker hele nachten wakker lig van de jeuk die me vooral 's nachts treitert. Bertus is zo lief om met mij op te staan en de honden uit te laten terwijl ik mijn ontbijtje naar binnen werk en de tas in pak met proviand voor de dag. Imre staat me vol verwachting aan te kijken als ze de tas ziet en huppelt vrolijk de auto in. Ze heeft er duidelijk zin in!

In Zwiep aangekomen kiezen we een mooi eendje uit, drinken nog een bakje koffie en gaan naar de eerste proef: het aangelijnd en los volgen en het vooruitsturen en komen op bevel. Op deze proeven mag je naar mijn mening geen punten verliezen maar met Imre is dat nog een heikel punt en het levert ons doorgaans een krappe 7 op. Vandaag prijkte voor beide onderdelen een mooie 9 op mijn lijstje want Imre volgde als een zonnetje en ik hoefde haar maar één keer middels een klopje op mijn been weer aan de voet te krijgen. Het vooruitsturen ging enigszins moeizaam maar met drie commando's was ze toch op acceptabele afstand en mocht ik haar influiten waarna ze als een speer naar me toe kwam.

Het volgende onderdeel was het houden van de aangewezen plaats wat zoals gewoonlijk een 10 opleverde en het kort apport waar we een 9 voor verdienden. Imre kon alvast de verrichtingen van een andere hond aanschouwen die een beetje enthousiast met het konijn omsprong wat hem een paar punten kostte. Imre werd er lekker gretig van en eenmaal aan de beurt rende ze in een flink tempo naar het konijn, nam deze direct op en kwam er mee terug maar liep er mee naar de kist die open naast me stond met daarin de konijnen. Een klopje op mijn been om haar er aan te herinneren dat het beest bij mij gebracht moet worden kostte me een punt. Eigenlijk had die kist daar natuurlijk nooit open mogen staan...

We gaan naar het verloren apport uit de dichte dekking wat ons een 10 opleverde. Imre nam mooi diepte en had de eend zo gevonden. Ze kwam er direct mee terug en gaf het model af zoals ik van haar gewend ben.

Onderweg naar het water, een wandeling van een kleine kilometer, kwamen we langs het markeren waar op dat moment niemand wachtte. Dat eerst maar even doen dan hebben we dat maar gehad. Helaas besloot de keurmeester eerst een koffiepauze te pakken en ondertussen kwam er een hele groep bij waarvan de tassen voor mijn tas werden gezet. Wat een korte wachttijd had moeten zijn werd toch nog een lange zit. Eenmaal aan de beurt gaat Imre op mijn 'apport' in volle vaart via het paadje dat ontstaan is door alle voorgangers naar de eend. Het ziet er veelbelovend uit... Helaas loopt ze te ver door en gaat richting de werpers. "Dat is nou jammer" vond de keurmeester die de 10 al bijna genoteerd had. Ja, dat is nou jammer. Imre had de pech dat de werpers de eend iets minder ver gegooid hadden waardoor zij boven de wind liep en de eend die rechts van het paadje lag in plaats van links, op nog geen halve meter miste. Domme pech, niet meer niet minder. Geen fout van mij en ook het hondje treft geen schuld. Zij kwam enthousiast naar me toe met de eend in de bek en ik beloon haar voor deze prestatie. Weet zij veel dat deze proef een dikke onvoldoende opleverde!

Ofschoon ik natuurlijk baal als een stekker ga ik nog wel naar het water om mijn C diploma veilig te stellen. Het apport uit diep water bracht een 10 op mijn mooie scorelijst en daarmee was het C diploma binnen met 47 punten. Het apport over water heb ik gelaten voor wat het was omdat er een heleboel combinaties voor me waren en ik 's middags naar het ziekenhuis moest. Bovendien viel er toch niets meer te halen.

We hebben het best goed gedaan dit jaar. Imre heeft mij overtuigd van haar kunnen en ik ben er zeker van dat ze op deze laatste proef een mooie B had gehaald als het markeren goed was gegaan. Drie proeven, drie diploma's met steeds betere cijfers.
Imre is een heerlijk hondje om mee te werken!